Huize Verstrooid

Knuffelmuur

2011-12-10T17:52:00.005+01:00

Om er toch zeker van te zijn dat in de twee kleine slaapkamers - en de badkamer uiteraard - geen koudegevoel zou ervaren worden, heb ik een aantal meter flexibele buis tegen de stromuur aangebracht. Om er warm water door te sturen. Eerst bevestig ik ze door ze vast te klikken in speciale klemprofielen. Daarna fixeer ik de loszittende delen verder door houten piketten in het stro te drijven, waaraan ik de buis met een buisklem (waar normaal electrische buizen mee worden vastgezet in de muur) kan vastmaken.
Dat van die piketten is een zeer interessante ervaring - het laat toe om gelijk waar in een stromuur vaste punten te voorzien. En hiermee heb ik ook gelijk een antwoord op de vraag "hoe hangt ge nu iets aan zo'n muur vast?".
Een deel is ondertussen al onder het klei-zavel-stro mengsel (in de respectievelijke volume-verhouding 1-2-3) verborgen - de hoeveelheid die ik in één betonmolen heb aangemaakt.

Het slijk der aarde

2011-10-30T19:18:00.009+01:00

Ingewijden weten dan dat we weer met leem of klei aan de slag zijn. Het geduld van de bovenverdieping wordt dan eindelijk toch beloond met een eerste laag - de extra vrije dagen van begin november (en laten we het extra uur van de voorbije nacht niet vergeten) zijn een goede stimulans om de zaken vooruit te laten gaan. De grote slaapkamer is ook ommuurd geraakt - het feit dat de bovenkant van de muur niet aan het - gebogen - plafond bevestigd is maakte het ontwerp van de holle wand wat "boeiender".

Het buffervat in de kelder is intussen voorzien van een hoop buizen en draden - toch nog wat complexer dan ik me eerst had voorgesteld.

Daar is de gevelbeplanking

2011-07-28T21:41:00.007+02:00

Zoals beloofd een prentje van de houten gevelbekleding "under construction". 'k Zal nog even mogen doorwerken om tijdens de drie weken "hout en bouw vakantie" (in mijn geval letterlijk op te vatten) alle gevels van hun planken te voorzien. De achtergevel is intussen ook geleemd (met dank aan de Nederlandse vrienden) - zodat normaal nu alle gaatjes en spleetjes in de buitenwanden (excuses voor de misschien niet ideaal gekozen omschrijving van de toegangsmogelijkheden voor allerlei fauna) ontoegankelijk zijn gemaakt. Nog enkele dagen zal ik de buren op hamergeluiden kunnen trakteren - blauwe duimen en de bijhorende verwensingen zijn me voorlopig bespaard gebleven.

De niet gebeitste boordplanken vallen nu wel sterker op - dus daar zullen we ook nog een mouw (of beter een schuurschijf en borstel) aan mogen passen.

Vele handen maken licht werk

2011-07-15T22:18:00.007+02:00

M'n oproep van enkele weken geleden bleef niet zonder gevolg. Misschien niet in kwantiteit, maar des te meer in kwaliteit. Naast de hulpvaardige nichtjes - én de stoere vriend niet vergeten - kwamen vorige zondag ook nog twee maal twee toffe geïnteresseerden hun handen uit de mouwen steken. Leem mengen, emmers naar boven dragen, de leem stevig in de stromuren masseren, en tenslotte nog gladsmeren - het liep als een trein (met intacte bovenleiding wel te verstaan). En ze kleurden dan ook nog eens allemaal mooi binnen de lijntjes. Met als resultaat dat na een weekje de voor- en zijkant klaar zijn om beplankt te worden. Da's iets voor het volgende bericht.

Vakjes vullen - DOE weekend (9-10 juli)

2011-06-30T22:39:00.006+02:00

Een aantal balken, waartegen de gevelbeplanking moet komen, hangen ondertussen op hun plaats. Een echte routineklus kon je het niet noemen, want de stromuur is niet echt recht, en soms bleek ik dan enkele cm te mogen uitvullen - terwijl elders met de hamer de balk wat in het stro mocht worden aangeklopt...
De ruimte tussen de balken moet nu gedeeltelijk worden opgevuld, zodat het stro ook onder de planken goed is ondergestopt. En om dat eens een beetje te laten vooruitgaan, zijn gemotiveerde geïnteresseerden welkom om tijdens het weekend van 9-10 juli (en de week daarop) kennis te komen maken met de wondere wereld van klei/zand, leem, aarde (in het Engels ook "mud" geheten),... - materiaal dat voor meer dan de helft van onze wereldbevolking het meest voor de hand liggende materiaal is om mee te bouwen. Voor hen die een therapeutische modderbad-sessie wensen (of een kleipakking, een leemmasker,...), kunnen we uiteraard ook altijd iets regelen... Catering wordt verzorgd.
Concreet moet het mengsel aangemaakt worden - met een handmixer(zo'n uit de kluiten gewassen verfmenger zeg maar), een betonmolen en een panmixer. Dan aanbrengen - met de hand (handschoenen ter beschikking) en wat gladstrijken.
Moest het sneller vooruitgaan dan verwacht, dan kunnen we ook binnen (boven) een laag aanbrengen, eventueel beneden ook al een afwerklaag.
Mocht het je aanspreken, laat dan maar een berichtje na, en dan laat ik wel iets van me horen.

Hout vasthouden

2011-06-22T10:30:00.004+02:00

Eind vorig jaar had ik nog wat hout laten leveren voor m'n buitenbetimmering. Een gedeelte is nu eindelijk gemonteerd - met de houten latjes is m'n terrasvolume hopelijk wat beter afgebakend. Nu de gevelbeplanking op het stro aanbrengen - daarvoor mogen we eerst onze handen nog eens uit de mouwen steken om het overblijvende stro buitenaan nog van een leemlaag te voorzien.

Glazen vloer

2011-01-21T11:18:00.005+01:00

Om niet teveel licht weg te houden beneden, heb ik glazen vloerplaten op het overdekte dakterras laten plaatsen. De onderliggende balkenconstructie moest daarvoor wel tot op de millimeter worden "gerectificeerd" - met in het midden nog een ketting van dwarsbalkjes. Een werkje waar we enkele weekends mee zoet zijn geweest...
Nu de dagen opnieuw lengen, ben ik eens benieuwd of het lichtspel binnen er door verandert.

Gevloerd

2010-11-28T23:44:00.006+01:00

Na de kalkpleister buiten, nu de kalksteen binnen. Geen kwestie van om nu nog onbezorgd met modderlaarzen rond te stappen. Het lemen zullen we nu wat omzichtiger moeten aanpakken. Op deze vloer komen nog enkele binnenwanden.

Buiten heeft de koude toegeslagen. Dit bloemetje houdt er de moed nog in.

Make over (een klein beetje toch)

2010-11-08T21:46:00.003+01:00

Ondertussen werd ook de kalkpleister buiten afgewerkt.

Het hout voor de gevelbeplanking die bovenaan komt is ondertussen besteld.

En we lemen verder

2010-10-18T22:46:00.003+02:00

...of zullen we het aanmodderen noemen? Van m'n intentie om na het halfoogst weekend vlug de rest te lemen bleef niet veel over (veel andere werkjes in en rond de bouwplaats zaten op me te wachten), maar het voorbije weekend zijn er met een paar extra handen weer enkele extra muren geleemd. Nu rest enkel nog de muur rond het trapgat nog op het gelijkvloers, de muren op de verdieping wil ik ook zo spoedig mogelijk aanpakken. Volgend weekend is alvast gereserveerd om zoveel mogelijk andere muren van een eerste laag te voorzien. Een hoop klei is alvast te week gezet, zodat het mengen in een goed tempo vooruit mag gaan. Het mengsel heb ik nu iets vetter gehouden (gelijke delen zavel en klei), en de laag op het stro kan iets dunner, zodat de hechting aan het stro zeker zo goed zal zijn. Na één etmaal ben ik dan nog eens over de pleisterlaag gegaan - eens benieuwd of dat de scheurvorming (die op zich niet zo erg is, er komt nog een afwerking over) wat kan tegengaan.
Wie het aloude gebruik van stro en klei (blijkbaar was dit ook de slavenarbeid in Egypte voor de Joodse ballingen - zo zag ik toch nog in de "Ten Commandments") ook eens aan den lijve wil ondervinden, is altijd welkom. Na de binnenbepleistering probeer ik ook nog vóór de winter buiten de gevel onder de beplanking van één laag te voorzien, dus we zullen er de komende weken nog wel even mee bezig zijn.

Over naar familie

2010-08-16T22:22:00.006+02:00

Vrijdag kwamen drie paar handen me helpen om de eerste muren in te smeren met het klei-zavel-stro mengsel. Uit de kuip een handje vol nemen en dan energiek tegen de strowand gooien.

Al spoedig blijkt dat ik vooral bezig ben met nieuwe mengsels aan te maken - d'r gaat heel wat in een muur (hoe dikker hoe beter denk ik zo - rekening houdend met de regulerende eigenschappen). Alleen blijkt het eronder mengen van het stro in een betonmolen nog een heikele klus te zijn. De laatste manipulaties doen we dan maar met de hand (net alsof je deeg aan het kneden bent - zo'n kneedmachine van een bakker zou ik ook wel eens willen uitproberen). Het stro is het afval dat van de muren kwam, maar daar zitten toch nog heel wat lange halmen in. Voor de pleisterlaag eigenlijk geen slechte zaak, maar het aanmaken (en het uitvlakken) is er niet simpeler door. Ook al omdat ik probeer het mengsel niet natter te maken dan nodig (minder droogtekrimp, en minder vocht dat ik in de constructie breng - toch zeker met het regenweer dat is aangekondigd).

Zaterdag staat Bert ons al op de bouwplaats op te wachten. Hij gaat de techniek om de muren te rechten vanuit een vorige workshop bij mij uit proberen (of beter: demonstreren). Het vergt blijkbaar danig wat spierkracht om met de rei de grootste oneffenheden weg te werken (na één dag is de pleister - of is het plaaster? - nog wat stugger geworden) - maar het resultaat van z'n noeste arbeid mag gezien worden.

Zondag namiddag werk ik dan op m'n eentje nog de muur af waar dus die proefstukjes al zaten. Het "vingertoppen" gedeelte was ruim te dik aangebracht, dus dat heb ik wat afgeschraapt; ik kon zo de sterkte van die pleister ervaren (daar maak je zo maar geen deuk in) en het afval (letterlijk op te nemen - figuurlijk is er eigenlijk verbazend weinig afval aan deze manier van bouwen) gingen terug de kuip in (met wat extra water dat toen met bakken uit de hemel kwam gevallen); de strootjes van dit schraapsel leken me nu ideaal kwa lengte - maar wel te omslachtig om ze zo aan te maken...

Na dit lange weekend kan ik dan tevreden terugkijken op de eerste wanden.

Nu ga eerst ik nog een beetje experimenteren om het mengsel wat vlotter aan te maken (stro kleiner maken middels het truucje met grasmaaier in de aanhangwagen - en dat dan eerst laten weken in de kleipap). En hopelijk hebben dan na enkele weekends alle wanden binnen hun eerste laag gekregen.

Nog wat aanmodderen

2010-08-05T10:58:00.007+02:00

De laatste dagen heb ik, als aanloop naar een grootschaligere bepleistering van de stromuren, enkele mengsels aangemaakt. Naast een camion gele leem, had ik ook nog een camionlading klei liggen die ik gratis had kunnen aangeleverd krijgen. Nu is pure klei niet zo geschikt als pleisterlaag - het zijn stevige brokken die ook zo maar niet te mengen zijn met stro. Dus eerst de klei gladmixen met veel water, er dan dubbel zoveel gele zavel (om toch met lokale grondstoffen te blijven werken) bijvoegen - en met afgeschoren stro erbij kreeg ik een goede pleister. Na één dag heb ik de pleister nog wat aangeduwd met m'n vingertoppen, vandaar dus dat gekke oppervlak. Na een tiental dagen drogen (dat gebeurt blijkbaar van boven naar onder...) kreeg ik volgend beeld.

Een stevig hard oppervlak, sommige bezoekers vroegen of ik er mortel tegenaan gesmeerd had...

In een tweede mengeling verving ik de zavel voor de helft door grof zand (type chapezand), om volgens de theorie een betere korrelverdeling te krijgen (als je er veel stro onder mengt, speelt dat m.i. toch niet zo'n grote rol), maar dat gaf een duidelijk papperiger mengsel (vermoedelijk nemen de grove korrels minder water op dan de zavel), dus zal ik het bij het eerste mengsel houden voor de basislaag. De afwerking later zal ik met de gele leem doen, want ondanks de zavel overheerst toch nog steeds de grijze klei (na het drogen weliswaar niet erg donker, maar toch).

En na een laatste test met de betonmolen om de pleisterbereiding op te schalen zijn we klaar voor het grotere werk - een eerste pleisterlaag voor alle stromuren. Dat wordt iets voor de komende weekends.

Hoger Lager

2010-07-19T23:23:00.006+02:00

Een trap kan iets banaals lijken, maar nu ik eindelijk de ladder naar de kelder heb kunnen weghalen, besef ik dat ik die al veel vroeger had moeten plaatsen. Nu ja, er kropen wel ettelijke weekends in van lezen, uittekenen, zagen, schuren en raspen, monteren, en dan nog inoliën. Maar nu het resultaat er staat, toch iets om een beetje fier op te zijn.

Om even technisch te wezen: het is een vrij steile trap met 21 cm aantrede en 20 cm optrede (iets te steil volgens allerhande regeltjes, maar voor een keldertrap zeker ok). Alles gemaakt met gelijmde planken van 44 x 360 mm - die hier nog lagen als overschot van de dak- en vloerbetimmering. Voor het platformpje beneden had ik ook nog twee stukjes gelijmde balk (320 x 100 mm) gebruikt. Tot nog toe nog géén krakend geluid gehoord.

Vaste grond onder de voeten

2010-04-21T16:59:00.004+02:00

Eindelijk nog eens een berichtje - en hopelijk gaan de werken de komende weken - na een koude winter en een drukke periode op het werk - opnieuw wat vlugger vooruit. De voorbije weken heb ik alle hoeken en kantjes afgewerkt om de vloerverwarmingsbuisjes te plaatsen.

Vorige week is de chape erop geplaatst. Na een halve dag zag het er plots al heel anders uit...

Een rijke oogst...

2009-07-01T23:10:00.006+02:00

Perfectie is niet van deze wereld, en gelukkig maar. Volgens de strobaalvooroordeel-ontkrachtingswijsheid trekt stro géén ongedierte aan aangezien stro géén voedingsstoffen zou bevatten. De graantjes zijn bij het dorsen immers van de halm gescheiden. Maar zoals elke strobaalbouwer rondom zijn bouwplaats wel wat graansprietjes ziet opduiken (zelfs op vers geleemde muren komen wat groene sprietjes tevoorschijn, die het echter niet lang uithouden) - zijn er blijkbaar toch nog altijd een aantal die de dorsdans weten te ontspringen. Wat dan weer voor een mooi plaatje zorgt. En die de eco-cirkel weeral mooi sluiten...

De lange dagen zorgen ook voor ongewone belichtingen. Hier schijnt de late avondzon (halftien 's avonds) op het versbeplankte plafond van het overdekte terras. Misschien wel het enige seizoen - vermoedelijk zal het bouwsel in oprichting aan de rechterkant volgend jaar de zon wel vlugger doen verdwijnen...

Voor diegenen die zich afvragen wat dat zwart is tegen het plafond: dat is gewone gronddoek. Buiten lijkt een dampscherm me niet nodig, alleen het stro goed inpakken (en zien dat er geen beestjes meer aankunnen) was mijn bekommernis. Tegen het raam is over een breedte van zo'n 70 cm nog wel een dampscherm aangebracht (extra barrière tussen het het buiten- en binnendakgedeelte).

allemaal beestjes

2009-05-15T22:28:00.011+02:00

Gisteren was het even schrikken toen ik het vensterraam van de badkamer opendeed. Eerst leek het wel of de onderregel al serieus was aangetast. Bij wat nader toekijken zag ik enkele larfjes zitten, en dat deed me denken aan een andere blog, waar ik een berichtje over solitaire bijen had gelezen, inclusief een handleiding om die zelf naar je tuin te lokken middels een buisjesconstructie, en een heuse discussie over de ideale maat van het gat, en mag het hout wel behandeld zijn,...

Blijkbaar is dat afwateringsgat ideaal voor die beestjes, maar misschien ga ik er toch ook maar een aparte constructie bij hangen (later,als de rest...) - m'n ramen wil ik toch nog een beetje in ere houden.

Bij de dakdoorvoer voor de afvoer van het regenwater was het weeral prijs - daar heeft een ander insectje (een wesp?) zijn huisje gemaakt.

En daarna stond ik oog in oog met nog een duiveke dat de weg naar m'n stekje heeft gevonden. Die laaste ga ik toch al maar eens weren als hun broedsel voorbij is...

Maar laten we het positief bekijken - blijkbaar toch een aangename plaats om te wonen. Of ik had beter "leven en laten leven" in de titel geplaatst.

Ondertussen zitten de planken eindelijk tegen het gebogen plafond - eens die planken (tot 3m90 lang) goed in je vingers zitten ging het redelijk vooruit - de stijve nek is ondertussen weeral verdwenen.

Hoog tijd om m'n technieken af te werken - m'n plannetjes met de ventilatiebuizen, toe- en afvoeren, en electriciteit mogen nu wel eens definitief worden...

Nog eens even terug in de tijd

2009-05-12T21:06:00.010+02:00

Op deze blog heb ik eigenlijk nog géén relaas gedaan van de essentiële onderdelen van mijn bouwsel, namelijk het houten skelet en de strobalen. In dit bericht enkele foto's van het houtskelet, de opbouw van de muren komt een volgende keer aan bod.

Het skelet wordt opgebouwd uit een reeks van spanten, de eerste foto toont de twee spanten van het platte dak-gedeelte. Bovenaan de gelijmde planken waartussen later nog de balen worden geplaatst.

Hieraan wordt dan het gedeelte met het gebogen dak gemaakt - vooral het moment dat de gebogen profielbalken geplaatst worden begint het echt vorm te krijgen.

Ook hierop wordt dwars van die gelijmde planken geplaatst (13 m lang). Hieronder bevestigen we dan planken (toen had ik nog niet mijn superhandig accu schroefmachientje - mijn gereedschapsuitrusting zal waarschijnlijk compleet zijn als de bouw af is...) waarop later de strobalen kunnen geplaatst worden.

Dat gebeurt dan tijdens de eerste mooie dagen van januari 2007. Eerst de balen wat bijtrimmen (met een plank een rudimentaire mal gemaakt, waarlangs broer Koen de balen keurig op breedte snijdt). Een elektrische kettingzaag komt hierbij goed van pas.

En dan gaan die balen op een grote pallet met de kraan de lucht in, waarna we ze netjes tussen de planken duwen en stampen (de blauwe lucht is niet representatief voor het toenmalige seizoen - eerder de stilte voor de storm).

Dit mochten we een week of zo later nog eens overdoen - de 16de januari 2007 hadden we één van de hevigste stormen sinds jaren (die winter kregen we er nog wel wat meer), en zelfs een stevig zeil heeft zowat de helft van de balen niet kunnen beletten nat te worden - met een onmiddelijke activatie van de schimmelsporen...

Maar later konden we dan toch het dak dichtleggen met planken, en na nog een laatste laagje triplex werd dan de EPDM dakbedekking erop gelijmd.

Ondertussen is het voorjaar 2007 geworden. Door het slechte weer zijn we ruim 4 maanden bezig geweest voor het dak erop lag; de volgende werf van de aannemer zou maar één maand duren - in april 2007 had het dan ook niet één dag geregend...

stijve nek

2009-04-05T23:29:00.009+02:00

Dit weekend aan de plafondbetimmering begonnen. De planken lagen al bijna twee jaar te wachten om in al hun glorie te kunnen prijken boven onze hoofden, maar ze hebben eventjes geduld moeten oefenen... Na wat uitzoeken omtrent bevestiging (de alom geprezen "clips" bleken uiteindelijk niet geschikt voor mijn simpele tand- en groef plankjes) vanaf zaterdagochtend aan het nagelen geslaan. Het beloven nog enkele late avonden en een weekendje erbij te worden, om die berg planken wat opgeruimd te krijgen, maar ik hoop dat het resultaat de moeite waard zal zijn (de balken kregen ondertussen ook een laagje).

Winterslaap

2009-02-15T22:04:00.012+01:00

Lectuur voor de donkere avonden.

De activiteiten stonden de laatste weken op een laag pitje. Vooral wat denkwerk (of wat dromen?) - zo heb ik me eens met de details van de technische voorzieningen bezig gehouden (waar gaan de lampen branden?) - en ook hoe de keuken en badkamer er gaan uitzien. Want daar zal ook water mogen toe- en afgevoerd worden. Met het wat minder courante bouwsysteem moeten we dan ook iets meer buiten het klassieke kader denken, maar eigenlijk is met een beetje creativiteit véél mogelijk. En eindelijk eens een tegelwinkel binnengestapt om naar de vloertegels te kijken (en nu begin ik daar plots overal op te letten). Eerst leken keramische tegels handiger, maar de natuursteen (arduin) lijkt me nu toch meer te bekoren - met de jaren wordt die mooier, terwijl de keramiek dan misschien eerder verslijt?

Op de bouwplaats waren het vooral plafondwerken - eindelijk hangt er een dampscherm aan het gebogen gedeelte. Daartegen nog de tengellatten, waartegen dan de beplanking kan bevestigd worden. Die beplanking zou ik eerst een laagje beits willen bezorgen, maar de pot vermeldt een minimale temperatuur van 10°C om dat uit te voeren. Nog effe wachten dus...

En om alles luchtdicht af te sluiten (en die luchtlekken waren met de vrieskou in januari goed te voelen...) zal er nog wel wat gekit en afgeplakt mogen worden...

Ondertussen zie ik mijn stulpje ook nog verschijnen op de orthofoto's van Geo-Vlaanderen (ze moeten in het voorjaar van 2007 genomen zijn vermoed ik). Nu nog kijken wanneer ik met Google Earth hierop kan inzoomen...

Nog eens even terug in de tijd

2008-12-01T22:43:00.014+01:00

Het updaten gaat maar langzaam - en op de bouwplaats is het momenteel ook heel kalm. Niet zozeer door het weer (binnen is er vanalles te doen), maar de kindervreugde laat momenteel weinig tijd en energie over om er volledige dagen mee bezig te zijn.

Twee jaar geleden was het wel andere koek - het najaar van 2006 was een drukke periode met het gieten van de betonkelder ("niet echt ecologisch" is nog een zwaar understatement), waarna het houtskelet kon geplaatst worden.

Na het uitgraven en het aanvullen, stonden daar op een mooie middag eind september een hoop betonmixers te drummen in het (doodlopende) straatje. Véél beton was nu eenmaal de enige manier om hier een kelder te plaatsen die ook nog zou blijven staan (dus niet zou opdrijven) - het adagio "leg de welfsels en de stenen erop" ging hier immers niet op.

De vloerplaat (40 cm dik) wordt gegoten, en na een nachtelijke polierbeurt ligt hij te glimmen.

Daarna nog de muren met twee kolommen erbij, wat metselwerk in eigen beheer, en we kunnen aan het "echtere" werk beginnen. O ja, aan de terraskant gieten we ook nog enkele sleuven (ook ettelijke m³ beton) waar ook nog een zestal kolommen op gaan komen. Eind november kan dan opnieuw aangevuld worden. De blauwe luchten laten een mooie nazomer zien.

Lang zou dat echter niet meer duren...

Maar dan kunnen we eindelijk aan het hout beginnen. Nadat de kelder is dichtgelegd (ttz de vloerbalken zijn geplaatst), wordt op 6 december 2006 tussen de regen en de buien door de eerste kolom geplaatst - zover staan we dan toch al...

Een beetje modder gooien

2008-10-14T21:47:00.009+02:00

Nadat m'n hoopje klei al zo'n jaar ligt te rusten, heb ik er het voorbije weekend dan eindelijk toch de eerste wand mee bewerkt. Ik probeer de "clay slip" methode uit - een kleisuspensie (met een textuur van dikke room) wordt tegen de strobalen wand gespoten en die zal als een soort "primer" dienst doen voor de volgende leemlagen.

Eerst moet ik natuurlijk de klei, die in stevige blokken ligt, letterlijk en figuurlijk klein krijgen. In wat plastic kuipen laat ik de klei wat weken, ga er dan met een stevige mixer tegenaan, nog wat laten weken en fijn mixen, en uiteindelijk is het fijn genoeg om het door een zeef te gieten.

Even aan de zeef schudden en de brokjes (waaronder heel wat pyrietsteentjes) blijven achter. Altijd wat werk om de zeef terug proper te krijgen - die klei kan natuurlijk niet weten dat dit draadnet een zeef is, en geen wapeningsnet van een bepleistering...

Maar na een aantal emmers zeven geraakt die mortelkuip dan toch gevuld met een lekker smeuïge kleipap.

Dan m'n spuitpistool ("drywall texture gun" staat op de verpakking) erbij gehaald, de compressor aangekoppeld en met een bang hartje richt ik op de muur.

Maar ja hoor, zoals Raymond ook al zong, "het ging verbazend goed vooruit" (tiens, in dat liedje had hij het ook wat neerbuigend over de Vlaamse klei - ik weet nu toch wel beter). Op minder dan een kwartiertje is de eerste wand van ruim 3 m breed voorzien van een grijze laag Boomse klei. Twee emmers van zo'n 20 l gaan erdoor. De meeste tijd kruipt nog in het afplakken van de ramen en deuren (en het klaarmaken van de kleipap natuurlijk). Voor volgend weekend voorzie ik dan maar om zoveel mogelijk muren van die eerste laag te voorzien. Kwestie van al een eerste bescherming te hebben van het stro vóór het te laat wordt deze herfst (en daarbij nog wat spektakel te kunnen bieden aan de strobalenrouters).

intermezzo

2008-09-28T21:43:00.010+02:00

Nog maar pas een blog begonnen - en het ligt al voor twee weken stil...

Maar met Thijmen die op de wereld is gekomen (18 september) is de activiteit op de bouwplaats even op een laag pitje gezet.

Ondertussen proberen we terug op dreef te komen - een beetje geholpen door het mooie weer van de laatste dagen. Bedoeling is om na het buitenpleisterwerk de rest van het stro vóór de winter van een eerste beschermlaag te voorzien. In plaats van direct een stro-leem mengeling op te brengen, ga ik proberen om eerst een laagje klei (waarvan ik hier ook een camionlading heb liggen) met een compressor-spuit aan te brengen. Daarvoor moet ik wel de klei (momenteel stevige, plakkerige blokken) bewerkbaar maken. Het eenvoudigst lijkt me om die brokken te laten weken, met een mixer fijn te maken, om te eindigen in een soort van dikke "chocomelk".

Daarnaast probeer ik ook de muren zo goed mogelijk klaar te maken: strobalen trimmen met een kettingzaag (lijkt me toch iets vlotter te gaan dan een heggeschaar), en hier en daar ook nog de houten balken - die wat teveel naar binnen uitstaken - wat afkappen. De sporen van de houtbeitel maken er een ruw oppervlak van, wat hopelijk nog positief is voor het hechten van de klei.

2 jaar geleden - dag op dag - we beginnen te graven

2008-09-12T21:51:00.008+02:00

Aangezien m'n blog nogal laat aansluit bij m'n bouwproject, zal ik af en toe ook eens teruggaan in de tijd. En vandaag exact twee jaar geleden werd de eerste serieuze "spade"steek in de grond gestoken. Zolang zijn we dus al bezig...

12 september 2006 - in alle vroegte is Marcel beginnen graven. Eventjes wel wat spannend - hoe diep gaat hij "de vaste" tegenkomen. Uit een vroegere grondboring, de sondering en de droogzuiging bleek het zowat rond de drie meter te liggen.

Vrij vroeg is daar echter al mooie witte zand te zien en met een gerust gemoed ga ik ontbijten.

Als ik terugkom, blijken we echter te vroeg gejuicht te hebben - die zandlaag was maar een halve meter dik, met daaronder opnieuw een even dikke laag veen - en dan pas definitief de zandlaag waarop we kunnen funderen. Het wordt dus enkele tientallen cm dieper dan gepland, dat moet eerst aangevuld worden met gestabiliseerd zand of puin, en dat kan pas binnen een dag of tien ingepland worden.

En na het uitgraven merk ik dan ook nog van die helderblauwe plekken op tussen de zwarte grond. Lijkt me weinig natuurlijk te zijn en vrees voor één of andere historische vervuiling. Gelukkig kan een collega-geoloog me geruststellen: binnen enkele seconden nadat ik hem een brokje heb laten zien, is zijn diagnose "vivianiet": een ijzerfosfaat-verbinding, blijkbaar een courant voorkomend mineraal in ijzerrijke veengronden met permanent hoge grondwaterstand (en dus afgesloten van de zuurstof). Dat ijzer was al duidelijk geworden bij de droogzuiging - de ganse beek had een mooi roestbruin kleurtje gekregen.

Eindelijk gestart - nu ook op het web

2008-09-11T21:57:00.004+02:00

Na zo'n twee jaar "in real life" bezig te zijn, heb ik toch maar eens de stap genomen om ook een blogje te starten over het strobalen huis waar ik al die tijd al mee bezig ben. D'r valt veel over te vertellen, en via deze weg hoop ik alle bekende en nieuwe geïnteresseerden wat op de hoogte te houden van de vorderingen, mijn eigen ideeën, vragen, anekdotes,...

Hierbij alvast een foto van vorige week, toen de eerste laag van de buitenpleister is aangebracht (volgend jaar de afwerking). Wat er allemaal aan vooraf ging, komt in de volgende bijdragen aan bod.